Uç uç böceğim….

Araba yavaşça ilerlerken güzelim kırların içinde baharın mis kokusu içeri doluyordu. Sarı, mor, mavi çiçeklerin arasında öbek öbek kırmızı gelincikler insanın içini sevinçle dolduruyordu. Masmavi bir gökyüzü , uçuşan kelebekler ve cıvıl cıvıl öten kuşlarıyla mutluluk tablosu buydu işte.

Etrafa keyif ile bakarken birden camdan içeri birşey girdi, önce bir irkildi kız arı olmasın ya sokarsa şimdi ne yaparım derken yo yok bu arı değildi. Bir uğur böceği, evet evet bir uğur böceği idi camdan içeri giren. Arabanın torpidosunun üzerinde yürüyordu.

Kız parmağını uzattı, böcek korktu ufacık kanatlarını çırparak havalandı, biraz öteye kondu. Kız tekrar denedi böcek bu sefer çabaladı parmağına tırmanmaya ama başaramadı. Kız bir kağıt parçasını uzattı usulca, böcek kağıda geçti. Kız nefesini tutarak böceği parmağına aktardı.

Yıllar önce parmağında uğur böceği varken yaptığı geldi aklına: “uç uç böceğim annem sana terlik pabuç alacak!”. Herkes çocukluğunda bu şarkıyı söylemiş midir acaba? diye düşündü kız. Ben ne zaman bir uğur böceği görsem parmağımdan uçması için umut ile bunu söylerdim dedi kendi kendine.

Arabanın camından elini dışarı çıkardı ve silkeledi, ama böcek adeta yapışmıştı uçmuyordu, tekrar denedi nafile. Dudaklarının arasından “uç uç böceğim annem sana terlik pabuç alacak” mısrası döküldü ve o anda böcek başladı kanatlarını çırpmaya.

Kız hayatına uğur geldiği için çok mutluydu, şarkılar söyleyerek yoluna devam etti, parmağında o gıdıklanma hissiyle…

Siz de yapın bunu, inanın insan umut ile doluyor hayatına uğur gelince!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir